Σκηνοθετημένη Πραγματικότητα και Φωτογραφία Γάμου
Τους τελευταίους μήνες βλέπω ειδήσεις από την Αμερική και νιώθω ένα γνώριμο βάρος. Πράκτορες της ICE να σκοτώνουν ανθρώπους στον δρόμο. Απόπειρες απαγωγής ξένων ηγετών, όπως του Μαδούρο. Δηλώσεις Τραμπ για αγορές χωρών, για τη Γροιλανδία, για σύνορα σαν να είναι οικόπεδα.
Όλα παρουσιάζονται με λόγια καθαρά, «θεσμικά», σχεδόν ήρεμα. Και κάπου εκεί καταλαβαίνεις το πιο επικίνδυνο πράγμα: δεν είναι η βία — είναι η σκηνοθεσία της.
Όταν η εξουσία σκηνοθετεί, κάτι πάει πολύ λάθος
Δεν είναι καινούριο αυτό.
Η Ιστορία είναι γεμάτη καθεστώτα που πρώτα έμαθαν να ελέγχουν την εικόνα και μετά τον άνθρωπο.
Σήμερα δεν χρειάζονται στολές και παρελάσεις.
Χρειάζονται αφήγημα.
«Ήταν αυτοάμυνα»
«Ήταν νόμιμο»
«Ήταν απαραίτητο»
«Μην ανησυχείτε»
Η πραγματικότητα κόβεται, φωτίζεται σωστά και σερβίρεται έτοιμη. Όπως ακριβώς γίνεται και αλλού.
Η βιομηχανία του γάμου κάνει το ίδιο — απλώς με χαμόγελα
Ξέρω ότι ακούγεται βαρύ.
Αλλά αν το καλοσκεφτείς, η λογική είναι ίδια.
Η σύγχρονη φωτογραφία γάμου — όπως τη σερβίρει η βιομηχανία — δεν αντέχει το χάος, την αμηχανία, το απρόβλεπτο.
Θέλει όλα να είναι:
στημένα
ελεγχόμενα
προβλέψιμα
«σωστά»
Γι’ αυτό κυριαρχεί η στημένη φωτογραφία γάμου, με πόζες, timelines, χαμόγελα κατ’ εντολή.
Όπως και στην πολιτική, έτσι κι εδώ, το ζητούμενο δεν είναι η αλήθεια.
Είναι η εικόνα της.
Η στημένη φωτογραφία γάμου δεν λέει ψέματα — κρύβει την αλήθεια
Δεν έχω πρόβλημα με το ωραίο. Έχω πρόβλημα με το άδειο.
Με εικόνες που θα μπορούσαν να ανήκουν σε οποιοδήποτε ζευγάρι. Με φωτογραφίες γάμου χωρίς μνήμη, χωρίς βάθος, χωρίς ανθρώπινη ένταση.
Αυτό δεν είναι φωτογραφία. Είναι μαζική παραγωγή εικόνας.
Η ντοκιμαντερίστικη φωτογραφία γάμου δεν καθησυχάζει
Η ντοκιμαντερίστικη φωτογραφία γάμου, το φωτορεπορτάζ γάμου, το unposed δεν προσπαθούν να σε κάνουν να νιώσεις άνετα.
Λένε: έτσι ήταν.
Με ιδρώτα. Με σιωπές. Με βλέμματα που δεν «γράφουν σωστά».
Και αυτό, σε μια εποχή performance, είναι πράξη αντίστασης.
Όποιος φοβάται την αλήθεια, φοβάται και τη μνήμη
Τα καθεστώτα δεν αγαπούν το φωτορεπορτάζ. Η βιομηχανία δεν αγαπά τη φυσική, ανεπιτήδευτη φωτογραφία γάμου.
Γιατί η αλήθεια:
δεν ελέγχεται
δεν αντιγράφεται
δεν γίνεται template
Γι’ αυτό προτιμούν την πόζα. Γι’ αυτό προτιμούν την ασφάλεια του ίδιου.
Υπάρχουν πάντα άνθρωποι που στέκονται λίγο πιο έξω
Δεν ήταν ποτέ οι πολλοί. Είναι αυτοί που θέλουν αυθεντική φωτογραφία γάμου, όχι εικόνες βιτρίνας.
Που απομακρύνονται από τη μάζα όχι από ανωτερότητα, αλλά από ανάγκη.
Για να θυμούνται. Για να μην παίξουν ρόλο ούτε στη ζωή τους, ούτε στον γάμο τους.
Και κάπως έτσι, χωρίς σημαίες
Υπάρχουν πράγματα που τα κάνεις χρόνια πριν γίνουν «τάση».
Όχι γιατί ήσουν μπροστά.
Αλλά γιατί δεν άντεχες αλλιώς.
Και όσο ο κόσμος γίνεται πιο ελεγχόμενος, τόσο πιο καθαρό γίνεται κάτι απλό:
η αλήθεια δεν σκηνοθετείται…
Η αλήθεια δεν σκηνοθετείται. Ούτε στην πολιτική, ούτε στον γάμο.