Όταν η τελειότητα γίνεται ύποπτη

Και γιατί η αυθεντική φωτογραφία γάμου δεν είναι trend αλλά στάση ζωής

Ο CEO του Instagram, Adam Mosseri, μίλησε πρόσφατα για το μέλλον των social media σε έναν κόσμο όπου η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να παράγει εικόνες και βίντεο πιο «τέλεια» απ’ όσο αντέχουμε να καταναλώνουμε.

Η σκέψη του ήταν απλή: όσο η AI παράγει άψογο, γυαλισμένο περιεχόμενο, τόσο εμείς θα στραφούμε στο ατελές. Στο κουνημένο. Στο άβολο. Στο “λάθος”.

Γιατί εκεί νομίζουμε ότι κρύβεται η αλήθεια.

Μόνο που αυτό δεν θα κρατήσει για πολύ. Η τεχνητή νοημοσύνη σύντομα θα μπορεί να δημιουργεί και πειστικά «ατελείς» εικόνες. Ψεύτικα αυθόρμητες στιγμές. Σκηνοθετημένη φυσικότητα. Καλοφτιαγμένη αμηχανία.

Και τότε το ερώτημα δεν θα είναι αν μια εικόνα μοιάζει αληθινή, αλλά ποιος τη δημοσιεύει.

Το ίδιο λάθος επαναλαμβάνεται χρόνια στη φωτογραφία γάμου

Η φωτογραφία γάμου πέρασε ακριβώς την ίδια διαδρομή.

Για χρόνια πουλήθηκε ως τελειότητα: τέλεια ζευγάρια, τέλειες πόζες, τέλειο φως, τέλειες στιγμές που δεν συνέβησαν ποτέ έτσι.

Όταν αυτό άρχισε να κουράζει, το industry άλλαξε αφήγημα. Ξαφνικά όλοι μίλησαν για φυσική φωτογραφία γάμου. Για ανεπιτήδευτες εικόνες. Για αυθεντικότητα.

Στην πράξη, όμως, άλλαξε απλώς το styling. Η σκηνοθεσία έμεινε.

Λίγα βήματα δεξιά. Λίγο “μην με κοιτάς”. Ένα προκαθορισμένο γέλιο. Και μετά edit που μοιάζει “raw”, φυσικό και “τυχαίο”.

Η ατέλεια έγινε φόρμουλα. Και όταν κάτι γίνεται φόρμουλα, παύει να είναι αληθινό.

Η ντοκιμαντερίστικη φωτογραφία γάμου δεν είναι αισθητική

Είναι τρόπος να στέκεσαι απέναντι στους ανθρώπους

Για μένα, η ντοκιμαντερίστικη φωτογραφία γάμου —το φωτορεπορτάζ γάμου— δεν έχει να κάνει με το αν η εικόνα είναι “όμορφη”.

Έχει να κάνει με το αν είναι ειλικρινής.

Δεν παρεμβαίνω για να φτιάξω στιγμές. Δεν καθοδηγώ για να “βγει” το συναίσθημα. Δεν ψάχνω το wow.

Είμαι παρών. Παρατηρώ. Και καταγράφω αυτό που όντως συμβαίνει.

Αυτό δεν είναι πάντα εντυπωσιακό. Είναι όμως αληθινό.

Στον κόσμο που έρχεται, το αποτέλεσμα δεν θα αρκεί

Όπως ακριβώς στα social media, έτσι και στη φωτογραφία γάμου, το αποτέλεσμα από μόνο του δεν θα λέει πια τίποτα.

Η αυθεντική φωτογραφία δεν θα αποδεικνύεται από το grain, το blur ή το “λάθος”. Θα αποδεικνύεται από τη συνέπεια. Από τη διαδρομή. Από το αν αυτός που κρατά τη μηχανή έχει πραγματική σχέση με τους ανθρώπους που φωτογραφίζει.

Γιατί αυτό δεν αυτοματοποιείται. Δεν αντιγράφεται. Δεν γίνεται preset.

Το καλό και το κακό σενάριο

Το καλό σενάριο είναι να κουραστούμε. Να σταματήσουμε να εντυπωσιαζόμαστε εύκολα. Να ζητάμε λιγότερη τελειότητα και περισσότερη αλήθεια.

Το κακό σενάριο είναι να μη θέλουμε την αλήθεια. Να θέλουμε απλώς εικόνες που μας επιβεβαιώνουν και μας νανουρίζουν. Και τότε οι ειλικρινείς φωτογράφοι γάμου θα λιγοστεύουν — όχι επειδή δεν αξίζουν, αλλά επειδή η αυθεντικότητα κοστίζει περισσότερο από την παραγωγή εντυπώσεων.

Μια προσωπική σημείωση

Το Project Unposed δεν γεννήθηκε για να ακολουθήσει ένα trend στη φωτογραφία γάμου.

Γεννήθηκε από την ανάγκη να κάνω τη δουλειά μου με τρόπο που να μπορώ να υποστηρίξω και ανθρώπινα, όχι μόνο αισθητικά.

Δεν με ενδιαφέρει να δείχνω αυθεντικός.

Με ενδιαφέρει να είμαι.

Αν αυτό σου μιλάει, αν ψάχνεις φωτογραφία γάμου που λειτουργεί ως ντοκιμαντέρ ζωής και όχι ως σκηνικό, τότε ίσως βρούμε κοινό έδαφος.

---